Ik, hoogbegaafd? Echt niet! (of toch wel?)

Ik, hoogbegaafd? Echt niet! (of toch wel?)

 

HSP en hoogbegaafdheid wordt vaak in een adem genoemd. Ik kom het steeds meer tegen in allerlei literatuur, op Facebook en bij cliënten die er erover beginnen.
Er is zelfs een Amerikaanse psychologe, Linda Silverman, die beweert dat het een en hetzelfde is.

Ja, leuk dacht ik dan altijd, maar ik niet natuurlijk. Kreeg maar een HAVO advies. Ben van school getrapt vanwege rebels gedrag en 2x blijven zitten, afgezakt naar de MAVO. Ja, dat klinkt als hoogbegaafd. Dat mijn falen op school niet zoveel met mijn intellect maar alles met omstandigheden te maken had, heb ik lang niet gezien. Een weinig ondersteunende thuisbasis vanwege een dysfunctioneel, bijstandsgezin des te meer. Het kwam eigenlijk niet bij me op dat studeren voor mij was weggelegd. Ik vond leren altijd erg leuk (nog steeds trouwens) en ben erg nieuwsgierig naar hoe iets werkt of in elkaar zit. Als kind al was ik erg blij al we ergens op bezoek waren waar ze een Winkler Prins Encyclopedie hadden (voor de jongere lezers: dat is Google maar dan in mooie, donkergroene, gebonden boeken). Zat ik de hele middag van alles op te zoeken. Ik was ook niet weg te slaan uit de bieb. Mocht al heel vroeg naar de volwassenbieb omdat ik alles uit had.

Ik dacht altijd dat je van een Einstein-achtige genialiteit moest zijn om hoogbegaafd te zijn. Blijkt dus niet waar! IQ is een indicatie maar er komt veel meer bij kijken, het is ook een manier van denken en zijn.
In het boek ‘Hoogsensitief” van Elke van Hoof staat een lijstje met kenmerken van hoogbegaafdheid. Nou, daar scoor ik heel aardig op. Toen dacht ik: Zou het dan toch…? Maar die paar IQ testen die ik heb moeten doen om aan te tonen dat ik heus wel HBO niveau had terwijl ik het papiertje (nog) niet had dan? Tja, HSP’s scoren niet zo lekker onder druk. Ik was iedere keer weer enorm nerveus voor zo’n test, met slapeloze nachten, afgebeten nagelriemen en uit paniek helemaal blokkeren tijdens de test (mét machteloze tranen). En tóch scoorde ik bovengemiddeld.

Bijzonder, vind ik. Ik kan namelijk ook heel erg dom doen of zijn. Heb nog steeds moeite met links en rechts uit elkaar houden. Terwijl ik al zo lang leef dat het nu toch wel een automatisme zou moeten zijn. Maar omdat ik altijd weer even twijfel raak ik in verwarring en wéet ik het weer niet. Of 3 keer verkeerd ergens naar toe rijden en het dan de 4de keer ook niet weten omdat ik nog nooit goed gereden ben. Terwijl: zet me in een bos en ik kan me prima oriënteren. Ik kan ook bovengemiddeld goed kaartlezen, volgens mijn lief (en hij kan ‘t weten, want man). Ook snap ik grapjes vaak niet omdat ik ze te letterlijk neem (of ik vind ze gewoon niet grappig). Dus zo slim vind ik mezelf helemaal niet.
Ook mijn naïeve aanames of veronderstellingen over anderen vind ik vrij onnozel maar dat is misschien wel weer typisch HSP om altijd het goede te willen zien in anderen. Ik kan me heel vaak gewoonweg niet voorstellen dat iemand kwaad in zin heeft.

Ondertussen heb ik al lang en breed mijn HBO diploma en begin ik binnenkort weer aan een HBO opleiding. Terwijl ik het nu niet eens meer zo belangrijk vindt vanwege het papiertje. Vroeger wel, was echt wel een pijnpuntje voor me. Ik zie, weet en voel dat het veel meer gaat om de kennis en levenservaring die je hebt en wat je daar mee doet. Ik heb de term hoogbegaafd uiteindelijk maar omarmd terwijl je het mij niet zo snel zult horen beweren over mezelf. Er hangt toch nog een zweem van arrogantie over het feit jezelf slim, intelligent of hoogbegaafd te vinden. Je kunt het ook valse bescheidenheid noemen. Misschien mag ik wel wat trotser op mezelf zijn!

Ik zet het HB kenmerkenlijstje hier even voor je neer. Dan kun je voor jezelf eens kijken hoe dat met jou zit. Het kan zomaar zijn dat jij jezelf ook schromelijk onderschat en hartstikke hoogbegaafd bent (Beste Elke, ik hoop dat je het oké vindt dat ik de lijst uit je boek hier in mijn blog gebruik. Zo niet: laat maar even weten).

• Je voelt je hele leven al anders
• Je hebt moeite met autoriteit
• Je hebt een sterk rechtvaardigheidsgevoel
• Je vervelt je meestal vreselijk op verjaardagen en feestjes
• Je grapjes worden vaak niet begrepen (voorkeur voor taalgrapjes)
• Mensen hebben moeite te begrijpen wat je zegt
• Als dit vaak voorkomt, ga jij ervan uit dat jij het dan wel mis zult hebben, want alle anderen denken        iets anders
• Je denkt non-conformistisch
• Je hoorde er op school vaak niet bij
• Je ziet erg snel oplossingen voor problemen
• Je hebt een neiging tot verslaving ( games, sigaretten, alcohol….)
• Je vindt het erg moeilijk om te starten met iets dat gedaan moet worden
• Je bent een echte wereldverbeteraar
• Je bent erg trouw en loyaal
• Je stelt hoge eisen, vooral aan jezelf
• Je verveelt je snel
• Je hebt een gruwelijke hekel aan herhalingen
• Je bent snel geprikkeld door iets
• Je bent snel geïrriteerd en ongeduldig
• Je hebt veel innerlijke onrust
• Je tobt vaak
• Je kunt je volledig verliezen in datgene waarmee je bezig bent
• Je denkbeelden worden niet begrepen of zelfs totaal genegeerd
• Je hebt de naam ingewikkeld of moeilijk te doen
• Je bent vaak serieus
• Je durft het ene moment alles en dan weer totaal niets
• Je hebt een laag zelfbeeld
• Je hebt vaak het gevoel onder je niveau te presteren
• Je hebt problemen met het organiseren van je leven
• Je stelt dingen uit
• Je maakt dingen vaak niet af
• Je hebt veel versnipperde projecten
• Je hebt een sterke drang naar prikkels
• Je bent overgevoelig voor zintuiglijke waarnemingen
• Je bent creatief (muziek, toneel, schrijven….)
• Je bent erg intuïtief
• Je hebt vaste procedures om dingen te doen
• Je doet vaak verschillende dingen tegelijk (multi-tasken, of bijvoorbeeld verschillende boeken tegelijk    lezen)
• Je ziet altijd wel een ‘beer op de weg’

En? Hoe zit dat bij jou? Heb je veel ‘Ja’ op het lijstje?
En nu dan? Wat ga je er mee doen?

Wil je het er een keer met mij over hebben? Dan klik hieronder

Klik hier om een afspraak te maken voor een GRATIS Skype sessie.

2 thoughts on “Ik, hoogbegaafd? Echt niet! (of toch wel?)

  1. Heel herkenbaar Anouk, voor mij geen verrassing gelukkig om dat ik intelligent genoeg ben/was om dat al vroeg te begrijpen Hahahaha… (arrogantie !). Helaas stond dyslexie mijn ontwikkeling vaak in de weg en gaat lezen mij nog steeds niet makkelijk af. Heb er vrede mee en ontwikkel me op een ander gebied door me open te stellen voor alle mooie/wonderlijke dingen die er om me heen gebeuren en via cursusjes (beeldend)… Creativiteit/schrijven en het ontwikkelen van zelf bedachte receptjes. Mochten zich echter wereldproblemen voordoen dan ben ik altijd bereikbaar… Hahaha… Bedankt voor dit leuke stukje waar mensen weer iets mee kunnen !
    Fijne zomerdagen nog gewenst en de groetjes,

    klaas

  2. Weer een toppertje Anouk. Het blijft genieten van je geschreven stukjes.
    En ja…. ook relativeren daardoor. En ook fijn dat gevoel: ik ben niet de enige…. Het blijft echter lastig

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *