HSP en boosheid, geen goede combi?

HSP en boosheid, geen goede combi?

Vrouwen horen niet boos te worden. Dat krijg je als meisje al geleerd. Meisjes zijn altijd lief en aardig en in het roze gekleed. Word je wel boos dan wordt er al snel duidelijk gemaakt dat dat niet de bedoeling is. Met een opgetrokken wenkbrauw en zo. Als volwassen vrouw krijg je al snel de ‘bitchkaart’ uitgereikt als je eens uit je plaat gaat. Bij mannen wordt het dan als assertief gezien en misschien zelfs wel stoer. Niks zo onvrouwelijk als een boze vrouw en al helemaal niet als je ook nog eens begint te janken van onmacht. Met rode ogen en snotter, zeer onvrouwelijk en vooral hysterisch.

Dus ben je geneigd je boosheid in te houden en je ervoor te schamen. Het slaat naar binnen en daar krijg je hoofdpijn van en een pijnlijke keel en het zet zich ergens vast in je lijf. Als HSP is het nog moeilijker want los van dat het niet hoort, ben je ook nog bang de ander te kwetsen met je boosheid of niet aardig gevonden te worden. Of nog erger dat het schreeuwen en ruzie wordt en nooit meer goed komt. Dan lijkt het ineens een prima idee om je boosheid in te slikken om de lieve vrede te bewaren. Want je weet hoe het voelt als er iemand boos op jou is. Dat komt keihard binnen en daar kun je dagen last van hebben. Dat wil je niet, inhouden dus.

Wat is eigenlijk de functie van boos worden?  Als je boos bent, wordt er een grens overschreden (even los van of die grens redelijk is of niet). Kijk naar kleuters. De een krijgt een iets groter koekje dan de andere en zet het op een woest brullen omdat het niet eerlijk is. Er wordt bij de kleuter een grens overschreden: hij voelt zich tekort gedaan. Is dat redelijk, nee natuurlijk niet maar zo werkt het wel.

Wat gebeurt er bij jou als je boos wordt? Hoe werkt dat. Iemand doet, zegt of vindt iets wat jij niet fijn vindt. Bijvoorbeeld dat de met zorg bereide bloemkool die je speciaal voor hem hebt gemaakt niet smaakt zoals die van zijn moeder (echt gebeurd). En je voelt het borrelen in je buik van de opgekropte energie die naar buiten wil. Je bent woest! En vervolgens houd je het in. Zo wordt je net een snelkookpan met hoofdpijn op de koop toe. Terwijl je die pan met bloemkool het liefst naar zijn hoofd wil gooien. En zo heb je nog een paar incidenten door de loop van de tijd en druk loopt maar op en op in je snelkookpan. Totdat de deksel eraf vliegt door een futiliteit als “je bent vergeten het dopje op de tandpasta te draaien’ en je jezelf buitenproportioneel schreeuwend en tierend tekeer hoort gaan. Niet fijn. Ook niet voor de ander.

Er komt heel veel energie vrij als je boos wordt. Dat kun je ook inzetten als scheppende kracht. Door je sterk te maken voor een zaak waarover je verontwaardigd bent. Het zet aan tot handelen, tot actie. Het zorgt ervoor dat er zaken veranderen in de wereld. Niet zo negatief toch?
Emoties zijn eigenlijk neutraal. Je bent bang, blij, boos en bedroefd en verschillende varianten hierop. Emoties die iedereen heeft en die bij iedereen horen en toch wordt ‘blij’ altijd voorgetrokken en hebben we de rest liever niet.

Boosheid hoort er gewoon bij. Het is gezond om je grenzen aan te geven. Laat boosheid je helpen om je grenzen te leren voelen. Je lijf geeft dat prima aan. En laat het niet zo hoog oplopen.
Het wordt al makkelijker als je het jezelf toestaat om boos te worden. En het terplekke benoemen haalt de druk eraf. ‘Ik voel dat ik boos word”. Blijf goed doorademen en ben je bewust van wat je in je lijf voelt. Als de druk te hoog wordt kun je altijd nog uit de situatie stappen en zorgen dat je weer aardt. Ik merk bij mezelf dat ik weleens de neiging heb om ‘op te stijgen’ als ik heel boos word.
En je kunt natuurlijk altijd nog die pan bloemkool tegen de muur gooien. Dat lucht ook op.

Hoe ga jij om met boosheid? Ik ben heel benieuwd naar je verhaal . Laat het hieronder weten. Of neem contact met me op via het contactformulier door hier te klikken

4 thoughts on “HSP en boosheid, geen goede combi?

  1. Ik dacht “ha leuk ga ik lezen loop ik ook tegenaan” en dan lees ik in begin “vrouwen horen niet boos te worden” en dan denk ik AAAH toch niet weer iets bedoeld alleen voor vrouwen… het gros over HSP etc. is bedoeld/gaat over vrouwen. Ik heb n broertje dood aan die artificiele scheiding…. word ik BOOS van. Maar heb dan de neiging dat niet te laten blijken want dan ben je een Boze Man die het de vrouwen niet gunt ofzo… terwijl dat niet het punt is.

  2. Ik had gisteren nog zo’n situatie. Het begon enigzins uit de hand te lopen waardoor mijn vriend met zijn vuist op de tafel sloeg waardoor ik dus een paniekaanval voelde opborrelen en ik dus niet meer wist wat ik moest doen. Of ik nou ook zo boos moest worden dat het op een woede uitbarsting zou uitdraaien of dat ik mijn telefoon moest pakken en de deur uit zou moeten rennen.

    Ik heb dus voor het laatste gekozen. Ik ben de deur uit gerend en een stuk gaan hardlopen. Waarop ik een stuk rustiger werd en toen het appje van mijn vriend normaal kon beantwoorden. Waarna ik rustig terug naar huis kon lopen en daar een normaal gesprek kon voeren. Even de rust terug vinden en weer door. Uithuilen, de druk er af. Dat lucht enorm op, waardoor er bij mij geen bom ontploft.

  3. Ik wordt niet snel boos gelukkig, maar (incidenteel) kan dan wel ontzettend vuur spuwen en iemand totaal afbranden… Dit siert me niet, maar lucht wel op. Gelukkig los ik het normaal in rust en met (de juiste) bewoordingen op. Rust is een goede raadgever en domme mensen uit de weg gaan is nog veel slimmer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *